Kanały, izolacja i pomiary wydajności w Warszawie

Każde urządzenie tego etapu, od wentylatora po centralę, pracuje tak, jak pozwala mu kanał. Trasy prowadzimy z trzech rodzajów przewodów: spiro Ø 100-160, kanał płaski z PVC tam, gdzie liczy się każdy centymetr wysokości zabudowy, i system rurowy Ø 75/90 przy rekuperacji. Flexi zostaje na krótkie połączenia, bo karbowana ścianka zwiększa opory. Przebieg tras uzgadniamy z projektem oświetlenia, bo kanały i puszki oświetleniowe zajmują tę samą przestrzeń nad sufitem podwieszanym; kolizje wyłapuje nadzór instalatorski, rozliczany godzinowo.

W strefie nieogrzewanej oraz na kanałach czerpni i wyrzutni izolacja jest obowiązkowa: wełna albo pianka elastomerowa minimum 13 mm. Bez niej ciepłe, wilgotne powietrze wykrapla się na zimnej ściance i skropliny schodzą na zabudowę. Po ułożeniu tras zamurowujemy przekucia i przejścia instalacyjne, a kanały maskujemy kasetonem albo obniżeniem sufitu. Nasza część kończy się na zamontowanym i zaizolowanym kanale z osadzonymi drzwiczkami rewizyjnymi; płytowanie i wykończenie wykonuje ekipa zabudów instalacji. Rewizję planujemy wszędzie tam, gdzie w zabudowie zostaje urządzenie, skrzynka albo filtr.

Dowodem działania jest pomiar. Wydajność pojedynczego wentylatora mierzymy anemometrem, a wydatki na anemostatach rekuperacji wyważamy balometrem albo anemometrem, anemostat po anemostacie, aż nawiew zrówna się z wywiewem w tolerancji ±10%. Wyniki trafiają do protokołu odbioru i pomiarów, który jest podstawą reklamacji i gwarancji. Po zakończeniu prac wykonujemy jeszcze pomiar wilgotności względnej i szczelności powietrznej mieszkania.

Etap zamykamy instruktażem i dokumentacją: pokazujemy, gdzie są rewizje, jak wymienić filtry klasy G4, M5 albo F7 i dlaczego robi się to co 3-6 miesięcy. Właściciel mieszkania dostaje protokoły i karty gwarancyjne w jednym komplecie.