Układanie przewodów i osłon w Warszawie

Przekrój przewodu wynika z listy obwodów z projektu. Obwody oświetleniowe dostają YDYp 3x1,5 mm², gniazda wtyczkowe YDYp 3x2,5 mm², łączniki schodowe, krzyżowe i oświetlenie dwuobwodowe 4x1,5 lub 5x1,5 mm². Płyta indukcyjna, obwody siłowe i WLZ idą przewodem YDY 5x2,5, 5x4 lub 5x6 mm². Samą wymianę WLZ od tablicy licznikowej do mieszkania (najczęściej z aluminium na miedź) wykonujemy za zgodą wspólnoty i OSD.

Sposób prowadzenia dobieramy do przegrody. W bruzdach przewód idzie w peszlu albo rurce karbowanej RKGS, co pozwala w przyszłości wymienić żyłę bez kucia. Na ścianach, których kuć nie wolno, na przykład nośnych i w wielkiej płycie, pracują listwy i koryta natynkowe PCV albo rura sztywna RL / RS. Przewód wtynkowy układamy w warstwie tynku, a trasy w wylewce prowadzimy w rurce, bez muf i połączeń w jej wnętrzu, z zapasem na obu końcach. Nad sufitem podwieszanym i w stelażu przewody mocujemy do stropu budynku, żeby ich ciężar nie wisiał na profilach poszycia; przez profile przechodzą w przelotkach gumowych. Samą zabudowę sufitu opisujemy na stronie sucha zabudowa i sufity.

Do każdej puszki wprowadzamy żyły z zapasem 10-15 cm, a połączenia wykonujemy na szybkozłączkach, z zachowanym dostępem do puszki. Skrętki lutowane i puszki zabudowane na głucho odpadają, bo połączenie, do którego nie ma dostępu, jest niediagnozowalne. Żyły oznaczamy, obwody numerujemy oznacznikami i opisujemy przy rozdzielnicy; ten sam numer wraca później w protokole pomiarów i na tabliczce opisowej.

Na czas dalszych robót budowlanych końcówki przewodów izolujemy i zabezpieczamy, a przejścia instalacyjne między pomieszczeniami uszczelniamy. Przewody mocujemy uchwytami, zapinkami i opaskami, żeby przy zaprawianiu bruzd nic się nie przesunęło.