Winyl LVT i SPC w Warszawie

Winyl to dwie różne technologie pod jedną nazwą. LVT klejone to cienkie deski i płytki (zwykle 2-3 mm) przyklejane na całej powierzchni: klej packą A2/B1, montaż w otwartym czasie kleju, dociskanie walcem 50-68 kg i drugi przejazd po kilku godzinach. SPC (rigid) na klik to sztywny rdzeń mineralny układany pływająco, z mijanką 1/3 lub 1/2 długości i dylatacją minimum 5 mm. Pod SPC podkład sztywny, maksymalnie 1-1,5 mm; zwykła pianka pod panele kończy się pękającymi zamkami pod nogami krzeseł.

Obie wersje mają ten sam warunek: podłoże. Winyl klejony wymaga równości 1-2 mm na 2 m, klik 2 mm. Każde ziarno, ślad rakli i fuga po starych płytkach odbija się w gotowej podłodze pod światło z okna. Dlatego pod każdy winyl idzie masa wygładzająca 1-5 mm, a na starych płytkach dodatkowo wypełnienie fug. Montaż na płytkach bez skuwania jest możliwy i często się opłaca, ale podnosi poziom o kilka milimetrów, więc sprawdzamy prześwit pod drzwiami przed wyceną.

Winyl dobrze współpracuje z ogrzewaniem podłogowym, z dwoma ograniczeniami: dopuszczenie producenta i temperatura powierzchni do 27°C. Sprawdzamy oba w karcie technicznej przed zakupem materiału, nie po montażu.

Wykładzina PCW z rolki to trzecia rzecz: klejona na całej powierzchni klejem dyspersyjnym (taśma dwustronna tylko w małych i tymczasowych pomieszczeniach), spoiny frezowane i zgrzewane sznurem 4 mm w temperaturze 350-400°C, cokół wywinięty na ścianę 10-15 cm na listwie wyoblającej. Tak wykańcza się pralnie, gabinety i pomieszczenia, w których podłoga ma być szczelna. Do tego wykładziny dywanowe: klejone albo napinane na listwach kolcowych, z wykończeniem krawędzi profilem.