Próby, płukanie i odbiór instalacji w Warszawie

Próba szczelności na zimno wygląda tak: napełniamy i odpowietrzamy instalację, podnosimy ciśnienie do 1,5-krotności ciśnienia roboczego, w budynku mieszkalnym co najmniej do 1,0 MPa, a dla rur z tworzyw minimum 0,6 MPa według wytycznych producenta. Manometr obserwujemy w czasie normatywnym: minimum 20 minut dla instalacji do 50 m według PN-92/B-01706, z kryterium spadku nie większym niż 0,02 MPa na 30 minut. Po podłączeniu źródła ciepłej wody powtarzamy próbę na gorąco, bo połączenia pracują przy rozszerzalności cieplnej i część nieszczelności wychodzi dopiero na ciepłej wodzie.

Termin próby jest ważniejszy od jej parametrów: bezwzględnie przed zaprawieniem bruzd i wylaniem posadzki. Na czas robót budowlanych instalacja zostaje pod ciśnieniem, z manometrem w widocznym miejscu i codzienną kontrolą; gdyby wylewka albo wiertło uszkodziły rurę, spadek na manometrze pokaże to od razu. Z próby powstaje protokół: ciśnienie początkowe i końcowe, odczyty w interwałach, opis ewentualnych napraw i podpis wykonawcy. Kanalizację sprawdzamy osobno próbą zalewową albo powietrzną z zakorkowaniem podejść przed zabudową, a spadki każdego odcinka mierzymy poziomicą lub niwelatorem i sprawdzamy przepływ z każdego przyboru.

Przed oddaniem instalacja przechodzi płukanie do czystej wody, z demontażem perlatorów i sitek na czas płukania; przy dłuższym postoju albo podejrzeniu skażenia dochodzi dezynfekcja wody pitnej. Regulujemy nastawę reduktora z kontrolą manometrem, ogranicznik temperatury baterii termostatycznych i przycisk spłukujący z kalibracją objętości. Po 24 godzinach od silikonowania sprawdzamy szczelność silikonów i uszczelnień, a urządzenia wiszące, miskę, umywalkę i szafki, poddajemy testowi obciążeniowemu.

Dokumentacja to część roboty, za którą przyszły wykonawca mebli będzie wdzięczny: zdjęcia instalacji przed zakryciem, obowiązkowo z miarą i wymiarowaniem do naroży, bo to podstawa bezpiecznego wiercenia w płytkach, plus rysunek powykonawczy z naniesionymi trasami rur. Odbiór kończy rozruch z instruktażem: pokazujemy zawór główny, rewizje i zawory odcinające, przekazujemy protokół odbioru, karty gwarancyjne, instrukcje i wykaz zamontowanej armatury, po czym porządkujemy stanowisko i wywozimy odpady instalacyjne.