Ścianki działowe murowane w Warszawie

Robota zaczyna się od trasowania: wyznaczamy osie ścianki i odbijamy linie na posadzce, ścianach i stropie, laserem i sznurem traserskim. Pod pierwszą warstwą idzie izolacja pozioma z pasa papy albo folii, w łazience obowiązkowo. Ściankę kotwimy do posadzki na kołki, klej montażowy albo listwę startową, dzięki czemu pierwsza warstwa trzyma linię z trasowania.

Materiał dobieramy do pomieszczenia i obciążeń. Bloczki z betonu komórkowego w grubościach 6, 8, 10 i 12 cm murujemy na zaprawę klejową cienkowarstwową; silikaty 8, 12 i 18 cm na cienką spoinę albo zaprawę zwykłą; cegłę pełną i kratówkę na zaprawę cementowo-wapienną, murem na 1/2 cegły. W grę wchodzą też bloczki gipsowe pióro-wpust, pełne albo wodoodporne zielone, klejone na klej gipsowy, oraz pustak ceramiczny poryzowany 8 i 11,5 cm. Lekką ściankę na ruszcie z płyt GK, z wełną w środku, opisujemy na stronie sucha zabudowa i sufity.

O trwałości ścianki decydują połączenia. Do ścian istniejących kotwimy ją kotwami płaskimi co drugą warstwę, wpuszczanymi w bruzdę. Przy stropie zostaje szczelina dylatacyjna 1-2 cm, wypełniona pianką albo wełną i zamknięta taśmą, dzięki której ugięcia stropu nie łamią muru. Spoiny zbroimy prętami albo kratownicą murarską co 2-3 warstwy, a nad drzwiami w ściance działowej osadzamy nadproże z kątownika, belki gipsowej albo płaskownika. Krawędzie otworów obmurowujemy i wyrównujemy węgarek pod przyszłą ościeżnicę.

Poza pełnymi ściankami murujemy formy niskie i nietypowe: murek pod blat, obudowę wanny, podmurówkę pod umywalkę, siedzisko w prysznicu, ściankę instalacyjną pod stelaż podtynkowy WC, łuki i skosy. Tam, gdzie na ścianie zawiśnie kocioł, telewizor albo szafki, osadzamy w murze nośnik: traversę, płaskownik albo wzmocnienie pod konkretny montaż. Kończymy na murze wyprowadzonym do odbioru; warstwy wykończeniowe opisuje strona tynki i gładzie.