Glazura ścienna w Warszawie

Rozplanowanie pionowe ściany powstaje przed klejeniem, tak żeby pod sufitem ani nad podłogą nie wychodził wąski pasek; docinek 2 cm pod sufitem to klasyczny błąd. Punktu startowego nie ustawiamy od krzywej ściany, bo w blokach z wielkiej płyty odchyłka na ścianie sięga 2-3 cm i weszłaby w każdy rząd. Wyznaczamy osie: miski WC, umywalki, okna, wnęki prysznicowej, z decyzją klienta, czy na osi wypada fuga, czy środek płytki. Przy tym samym module płytki licujemy fugi ściany z podłogą, fuga w fugę.

Pierwszy rząd opiera się na listwie startowej albo przykręconej łacie, wypoziomowanej od rzędnej odniesienia; ustawianie go na oko od podłogi powtarza krzywiznę podłogi na całej ścianie. Pion i „ucieczkę" rzędów mierzymy co 5-6 rzędów, od poziomu odniesienia, żeby nie kumulować błędu. Układy ścienne: metro z fugą kontrastową, cegiełka pionowa, płytka na sztorc, która optycznie podnosi pomieszczenie i wymaga idealnego pionu. Pod prysznicem tynk musi być cementowy, gipsowy w strefie natrysku odpada.

Obudowy prowadzimy pod wymiar płytki. Wanna dostaje zabudowę z drzwiczkami rewizyjnymi przy syfonie, stelaż WC licowanie płytek z przyciskiem spłukującym i symetrię względem osi miski, piony drzwiczki przy zaworach i licznikach. Drzwiczki osadzamy w module płytki, żeby fuga szła równo przez całą ścianę. Brodzik i postument prysznicowy obudowujemy tak samo, jako osobne pozycje kosztorysu.

Fartuch kuchenny planujemy od 60 cm nad podłogą do 90-100 cm, jako pas 40-60 cm doprowadzony do szafek górnych albo do okapu. Kolejność jest stała: najpierw blat, potem fartuch, bo płytka ma się opierać na blacie, a styk kryje silikon. Alternatywą dla płytek jest panel szklany typu Lacobel: szablon zdejmujemy po zamontowaniu blatu i szafek, otwory pod gniazdka powstają fabrycznie, tafla w jednym kawałku ma maksymalnie około 318 cm, a szkło do 5 mm bez hartowania odradzamy przy płycie gazowej. Do wyboru zostają też panel HPL i spiek kwarcowy, montowany według tych samych reguł co gres wielkoformatowy.