Rozprowadzenie instalacji wodnej w Warszawie

Punkt wodno-kanalizacyjny (podejście zimnej, ciepłej i kanalizacji) to jednostka rozliczeniowa branży, dlatego w kosztorysie doprecyzowujemy, co obejmuje: u nas bruzdę, próbę i zaprawienie. Materiał rur dobieramy do zadania, a każdy ma swoje rygory montażowe. PEX-AL-PEX łączymy złączkami zaciskowymi lub nasuwanymi, zawsze po przejściu kalibratorem. Rurę wielowarstwową zaprasowujemy szczękami dedykowanymi systemowi, z kontrolą profilu zacisku na każdej złączce. PP-R zgrzewamy polifuzyjnie w 260°C, z czasem nagrzania według średnicy; po połączeniu rury nie wolno obracać. Do ciepłej wody pracuje PP-R stabi z wkładką aluminiową, kalibrowaną i czyszczoną przed zgrzaniem. Miedź lutujemy lutem miękkim do 110°C z topnikiem i równomiernym wygrzaniem albo zaprasowujemy z pierścieniem O-ring. Porównanie materiałów jest w tabeli niżej na tej stronie.

Układ instalacji wybieramy między dwoma systemami. Trójnikowy zużywa mniej rur, za to przy jednoczesnym poborze daje kaskadowe spadki ciśnienia. Rozdzielaczowy prowadzi osobną pętlę do każdego punktu i zostawia wylewkę bez ani jednego połączenia; belka rozdzielaczowa ma 2-6 obwodów, zaworek odcinający na każdym wyjściu i opis obwodów, całość w szafce podtynkowej albo natynkowej. W wylewce i na przejściach przez ściany rura idzie obowiązkowo w peszlu, dzięki czemu daje się wymienić bez kucia. Mocowanie: uchwyty dla PEX co około 50 cm w poziomie, dla PP-R na ciepłej wodzie gęściej, bo materiał ma dużą wydłużalność cieplną. Ciepła woda i cyrkulacja dostają otulinę termoizolacyjną o grubości według WT (przy rurach do 22 mm w pomieszczeniu nieogrzewanym co najmniej równej średnicy), zimna otulinę przeciwroszeniową z kauczuku zamkniętokomórkowego z klejonymi stykami.

Na wejściu do lokalu montujemy armaturę, która chroni całą resztę: zawór kulowy, filtr skośny (przed reduktorem, bo chroni jego membranę, z miejscem na czyszczenie kosza), reduktor ciśnienia z manometrem i nastawą roboczą zwykle 3-4 bar oraz zawór antyskażeniowy typu EA/BA według PN-EN 1717 tam, gdzie jest obowiązkowy. Przy pralkach i bateriach jednouchwytowych, gdy rury stukają po zamknięciu wody, pracuje amortyzator uderzeń hydraulicznych. Wodomierze i podliczniki montujemy ze zgłoszeniem do administracji i odczytem początkowym w protokole, a pod każdą baterią stojącą i przy misce WC osadzamy zawór kątowy 1/2" x 3/8". Na końcu etapu armatura dostaje etykiety obwodów, żeby za pięć lat dało się zamknąć właściwy zawór bez zgadywania.

Granica tej strony przebiega na punkcie poboru. Wykonujemy podejście pod podgrzewacz pojemnościowy z armaturą zabezpieczającą (zawór bezpieczeństwa z odprowadzeniem do kanalizacji, zawór zwrotny) oraz pętlę cyrkulacji CWU z zaworem termostatycznym i pompką ze sterownikiem czasowym, opłacalną przy odległości źródła ciepła powyżej 8-10 m. Samo wytworzenie ciepłej wody, podgrzewacze, piec i węzeł, opisujemy na stronie ogrzewania i CWU. Bruzdy zaprawiamy zaprawą cementową albo gipsem szpachlowym dopiero po pozytywnej próbie ciśnieniowej.